Mesorat%20hashas do Mikwaot 2:7

הַמַּנִּיחַ קַנְקַנִּים בְּרֹאשׁ הַגַּג לְנַגְּבָן וְנִתְמַלְּאוּ מַיִם, רַבִּי אֱלִיעֶזֶר אוֹמֵר, אִם עוֹנַת גְּשָׁמִים הִיא, אִם יֶשׁ בּוֹ כִמְעַט מַיִם בַּבּוֹר, יְשַׁבֵּר. וְאִם לָאו, לֹא יְשַׁבֵּר. רַבִּי יְהוֹשֻׁעַ אוֹמֵר, בֵּין כָּךְ וּבֵין כָּךְ יְשַׁבֵּר, אוֹ יִכְפֶּה, אֲבָל לֹא יְעָרֶה:

Ten, który stawia dzbanki na dachu, aby je osuszyć, a oni napełnili wodą, rabin Eliezer mówi: jeśli jest pora deszczowa lub jeśli jest [trochę] wody w jamie [nawet jeśli nie jest pora deszczowa], można rozbić dzbany [tak, że ich woda spływa do mykwy ]; a jeśli nie, to nie należy ich rozbijać [tak, aby wpływały do ​​nich ich wody, gdyż takie wody unieważniają mykwę , jak wody czerpane]. Rabbi Jehoszua mówi: tak czy inaczej, można je złamać lub przewrócić, ale nie można ich wylać.

Poznaj mesorat%20hashas do Mikwaot 2:7. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.